Waarom schrijven helpt bij emotionele blokkades (en praten soms niet)

Je kunt het niet goed benoemen, dat onaangename gevoel vanbinnen. Het zit in je hoofd, in je lijf en het uit zich in je gedrag. Veel mensen noemen het stress, onrust of vermoeidheid, maar het zit dieper. Het voelt alsof je op slot zit en die sleutel… waar je ook zoekt, die sleutel kun je nergens vinden. Dit noemen we emotionele blokkades.

Emotionele blokkades ontstaan niet ineens. Ze bouwen zich langzaam op, als dunne draadjes die samen een ondoordringbaar spinrag vormen. En hoe harder je probeert om dat onaangename gevoel weg te denken, hoe steviger het zich lijkt te hechten in jou.

In dit artikel lees je waarom schrijven bij emotionele blokkades vaak meer ruimte geeft dan praten. Zonder jezelf te forceren kun je met kleine stappen weer helderder denken. Vanbinnen zul je je steeds lichter gaan voelen. Je hebt de sleutel gevonden en zet de deur eerst op een kier en daarna open je, al schrijvend, deze steeds een stukje verder.

Wat zijn emotionele blokkades eigenlijk?

Emotionele blokkades betekenen niet dat je een zwak persoon bent.Het zijn vaak oude, slimme beschermingsmechanismen die ooit nodig waren.

Ze ontstaan wanneer gevoelens:

• ooit niet welkom waren

• te groot waren om te dragen

• geen veilige uitweg kregen

Deze gevoelens verdwijnen niet, maar gaan ondergronds. Ze vermommen zich en komen later tevoorschijn als:

• steeds hetzelfde patroon

• overdenken en piekeren

• emotionele afstand

• snel geraakt zijn of juist niets voelen

Je leven dendert door. Maar onbewust blijft dat onbehagelijke gevoel in jou sluimeren. Het zorgt ervoor dat je je leven maar half leeft. Zo zonde, want het kan écht anders.

Door gebeurtenissen op te schrijven kreeg ik zelf veel helderheid over de zich herhalende patronen in mijn leven. (Onderaan deze blog vind je een voorbeeld van een gebeurtenis die in mijn eigen leven een emotionele blokkade heeft veroorzaakt, met een toelichting.)

Blog gaat verder onder de afbeelding

Je hebt de sleutel gevonden en zet de deur eerst op een kier en daarna open je, al schrijvend, deze steeds een stukje verder. Vanbinnen zul je je steeds lichter gaan voelen.

Waarom praten niet altijd helpt

Praten is natuurlijk waardevol, maar niet altijd de juiste eerste stap.

Tijdens een gesprek:

• wil je logisch zijn

• houd je rekening met de ander

• filter je automatisch

Veel gevoelens bevinden zich nog in de zogenoemde voor-taal. Ze bestaan uit beelden, lichamelijke spanning en losse flarden. Zodra je moet praten, schiet je hoofd in de aan-stand. Dat hoofd wil begrijpen, wil ze verklaren en afronden. Het liefst zo snel mogelijk. Weg ermee.

Maar zo werkt het zelden.

Schrijven doet iets heel anders.

Wat therapeutisch schrijven wél mogelijk maakt

Bij therapeutisch schrijven hoef je niets uit te leggen. Je schrijft niet om mooi te formuleren, maar om te luisteren naar wat zich aandient.

Schrijven:

• vertraagt

• geeft veiligheid

• laat tegenstrijdige gevoelens naast elkaar bestaan

Je hand schrijft de woorden, terwijl je hoofd even niet hoeft te sturen. Daardoor ontstaat ruimte voor wat eerder geen plek had.

Veel mensen ervaren bij schrijven voor emotionele verwerking:

• rust in het lijf

• inzicht zonder dat je alles hoeft te analyseren of te begrijpen

• een vriendelijkere houding naar jezelf

Het probleem of de nare ervaring is niet verdwenen, maar het zit niet meer vast in jou. Klinkt dat vreemd? Dat begrijp ik. Toch nodig ik je uit om het zelf te ervaren. De kracht van van je af schrijven verrast vaak.

In een andere blog ga ik dieper in op het verschil tussen praten en schrijven bij emotionele verwerking.

Schrijven als eerste stap naar SpinragVrij leven

Ik noem het vaak mentaal spinrag: dunne draadjes van overtuigingen, emoties en oude reacties die samen een web vormen.

Je hoeft dat web niet in één keer te begrijpen of weg te vegen.Sterker nog: dat werkt meestal averechts.

Schrijven helpt om:

• één draadje tegelijk zichtbaar te maken

• zonder oordeel naar jezelf te kijken

• weer ruimte te ervaren waar het vast leek te zitten

Dat is precies waar het SpinragVrij Programma om draait. Geen quick fix, maar gerichte schrijfopdrachten die je helpen om stap voor stap terug te komen bij wie je in oorsprong bent. Wil jij ook deze schrijfoefeningen doen? Bekijk het SpinragVrij Programma.

Een eenvoudige schrijfoefening om te beginnen

Pak pen en papier. Zet een timer op 5 minuten.

Schrijf zonder stoppen over deze zin: “Wat in mij vraagt al een tijd om aandacht?”

Niet corrigeren. Niet herlezen. Niet oplossen.

Leg daarna je pen neer. Dat is genoeg voor vandaag.

Uit eigen ervaring

Wanneer een moment zich vastzet

Sommige gebeurtenissen verdwijnen niet met de tijd. Niet omdat ze groot waren in de ogen van anderen, maar omdat ze groot waren voor wie ze meemaakte.

Ik was tien jaar. Begin jaren zeventig. Een meisje in een klas, tegenover een boze meester. Ik had mijn huiswerk niet ingeleverd. Hij geloofde mij niet toen ik zei dat er niemand thuis was. Mijn moeder werkte buitenshuis, iets wat toen ongewoon was. Hij stuurde me desondanks naar huis. Twee kilometer fietsen. Dat lijkt een detail, maar dat is het niet. Dat is tijd waarin angst zich in je lichaam opbouwt. Tijd waarin een kind weet: dit gaat niet goed aflopen. Er was een sleutel, dus ik kon gelukkig naar binnen. Ik pakte mijn schrift. Eromheen zat een hard kaft met een elastiek. En pas toen besefte ik tot mijn schrik: ik had het huiswerk niet gemaakt. Terug in de klas veroorzaakte dat feit een toorn bij de meester en hij sloeg me met dat harde kaft op mijn hoofd.

Wat daar gebeurde, was grensoverschrijdend. Het gedrag van de meester bleek onvoorspelbaar. En het was vernederend voor een introvert tienjarig meisje als ik.

Dit soort momenten nestelen zich.

Niet alleen als herinnering, maar als lichamelijk weten.

Je leert iets, zonder dat iemand het hardop zegt:

• fouten maken is gevaarlijk

• uitleg geven beschermt je niet

• gezag luistert niet

• vooruitdenken is veiliger dan jezelf zijn

Dat zijn geen karaktertrekken. Dat zijn overlevingsstrategieën. En die blijven vaak actief, lang nadat het moment zelf voorbij is.

Het kan verkeren

Jaren later kruisten onze wegen opnieuw. Ik had mijn eerste roman geschreven. Hij was actief bij de dorpskrant, net als ik. Ik stuurde hem mijn boek. Hij gaf me een groot compliment en schreef er een artikel over.

"Het kan verkeren."

Deze zin klinkt misschien mild. Bijna verzoenend. Maar in werkelijkheid bestaan hier twee waarheden naast elkaar:

• de man die sloeg

• de man die complimenteerde

De ene heft de andere niet op.

En precies dát laat zien hoe complex emotionele blokkades zijn. Ze verdwijnen niet omdat er later ook iets goeds gebeurt.

Waarom schrijven hier helpt

In schrijven hoeft niets gladgestreken te worden. Tegenstrijdigheden mogen naast elkaar bestaan. Je hoeft niet te kiezen wie “gelijk” had.

Door te schrijven wordt zichtbaar:

• wat er feitelijk gebeurde

• wat het met je deed

• wat je toen niet kon zeggen

Niet om in het verleden te blijven hangen, maar om het uit je lijf te halen en een plek te geven op papier. Daar ontstaat beweging: spanning kan loslaten, inzichten dienen zich aan en wat vastzat, komt weer in beweging.

Dit was uiteraard niet mijn enige emotionele blokkade die ik in mijn leven heb opgebouwd. Bij ontleding komen er veel naar boven. Ook wordt in een andere blog duidelijk waarom je altijd weer die grens overgaat en waarom dit geen toeval is.

👉 Wil je ervaren hoe schrijven je kan helpen om jezelf beter te begrijpen en meer in harmonie te komen met wie je bent? Lees hier meer over het SpinragVrij Programma.

Over Tineke Hofstee

Ik ben geen therapeut die alleen uit de boeken spreekt, maar een gids die de weg van binnenuit kent. Ik weet hoe het is om nachtenlang 'brieven in je hoofd' te schrijven terwijl je lichaam schreeuwt om rust. Mijn filosofie is helder: echte verandering begint niet bij het 'fixen' van jezelf, maar bij het eerlijk onderzoeken van je patronen. Zonder bewustwording heb je geen richting, maar zonder actie blijft inzicht slechts informatie.

In mijn werk help ik je om de confrontatie met jezelf aan te gaan die je in gesprekken vaak nog kunt ontwijken. Ik leer je de pen te gebruiken om je gedachten te ordenen en de emotionele druk van de ketel te halen. Geen snelle oplossingen, maar een nuchtere methode om de regie over je eigen leven terug te pakken. Stap voor stap, met de pen als instrument voor een opgeruimd hoofd.

Gratis 5 Dagen Micro Traject

Werkboek Therapeutisch Schrijven (SpinragVrij Programma